Een petitie

In een wijdverbreide petitie wordt er opgeroepen voor een onderzoek naar het “falend rechtsysteem in Nederland.Dit is bij voorbaat kansloos, de uitkomst staat immers als vast, er is een falen rechtssysteem in Nederland.

Het is naar wat Anne Faber is overkomen. De valse emoties die vrijkomen na zo een gebeurtenis hebben een schijnbaar louterend effect. Wij laten op internet ons collectieve verdriet de vrije loop. En de woede. Het wachten is nog op een stille tocht, ook zo een vreemde gewoonte, het is niet alsof Anne Faber er iets aan heeft. Daarnaast roept de petitie op tot iets wat niet haalbaar is. “Wij eisen een verandering van de wet op het gebied van zedendelicten zodat dit NOOIT meer kan gebeuren. Het volk is boos en zit vol afschuw”. Hoe men het ook wendt of keert, zaken zoals die van Anne Faber zijn niet te voorkomen, tenzij wij de hele bevolking achter tralies zet, en dat kan, mijns inziens, niet de bedoeling zijn.

Er is vanaf het begin een onevenredige hoeveelheid aandacht aan de zaak besteedt. Iedere avond in het journaal. Net als eerder dit jaar aan Savannah Dekker. Dat is saillant omdat in de periode dat Savannah vermist was er nauwelijks aandacht is besteedt aan dat toen andere vermiste meisje, dat ook overleden is gevonden. Die aandacht kwam pas nadat zij gevonden is. Wat in het nieuws komt is dus een kwestie van toevalligheden en willekeur.

In het geval van Anne was er een pikant punt met de arrestatie van een verdachte. Hier gingen de media alle gewone gedragsnormen te buiten. In de pers werd zijn doopceel gelicht, werd er onnodig op gewezen dat hij in een psychiatrische kliniek verbleef en werd zijn identiteit bekend en opgeroepen op een oud Hollandsche lynch partij, ook zo een Nederlandse traditie. In de Trouw van vandaag werd er door een politiechef geklaagd dat er foto’s op het internet staan van de vindplaats van Anne. Met geen woord werd er gerept over de onbetamelijke bejegening van de verdachte. Verdachte ja, in formele zin is hij nog niet een dader.

Wat wil de startster van de petitie nu? Een onderzoek naar hoe P reeds in de maatschappij rondliep, terwijl er nog niet eens twee derde van zijn straf voorbij was. Dat onderzoek is al voordat de petitie bestond toegezegd. Dat lijk wat mosterd na de maaltijd. Al doet de verwoording vermoeden dat enig onderzoek zal moeten aantonen dat het Nederlands rechtssyteem faalt.Enige andere uitkomst is onacceptabel.

Hier moet ik het opnemen voor het personeel van de kliniek. Uit de zaken die in de pers verschenen zijn, lijkt het alsof P. een normaal seksleven had.Dat is een grote indictor voor recidive. Dat risico leek klein. Niets is moeilijker dan het voorspellen van gedrag. Nu wordt er met de beschuldigende vinger gewezen naar de kliniek, die, zoals het er nu uitzier, weinig fouts heeft gedaan. Teven wordt er opgeroepen tot een verandering van de wet, zodat zoiets nooit meer kan voorkomen. Nog even daargelaten dat dit onmogelijk is, uit onderzoek uit de jaren tachtig van de vorige eeuw, toe in Engeland de minimum straffen voor zeden misdrijven verlaagd werden, bleek dat een verhoging van de minimum strafmaat in de jaren vijftig heeft geleid tot een significante toename van dodelijke slachtoffers van zeden misdrijven. Dit kan natuurlijk nimmer de bedoeling zijn. Helaas laat de wetgever steeds meer zijn oor hangen naar vage onderbuikgevoelens in plaats van naar feiten.

Er is nog iets opvallends aan de nasleep van Anne. Het tot afgelopen vrijdag zo verfoeide TBS systeem is nu ineens de oplossing. Natuurlijk tot de eerste niet van verlof terugkerende TBSer een feit is.

Uiteindelijk zal er weinig veranderen, de opbrengst is te klein, de risico’s te groot en een wetswijziging is politiek lastig.

Geef een reactie