Depressie – dwanggedachten

Laat ik eerlijk zijn, de naarste truc die de depressie mij de laatste keer heeft opgeleverd is het nimmer aflatende bombardement van dwanggedachten. Dwanggedachten aan een vriendin van weleer.

In het algemeen zijn dwanggedachten, gedachten zaken of handelingen die men moet verrichten. Zo zijn er de mensen met dwanggedachten aan schoonmaken, erg favoriet, of boodschappen doen, niet zo favoriet. Doorgaans is het een indicatie van grotere psychische problemen. Dan zijn er de dwanggedachten aan een gebeurtenis die men moet laten plaatsvinden, moord is daarin een hoofdmotief.

Zo niet de mijne. Die gaan over een vriendin die ik meer dan dertig geleden had. Die gaan over hoe  zij haar leven heeft ingericht, wat zij doet en met wie.Geen wens om haar te contacten of te zien, gewoon gedachten. Die zijn lastig, in een opzicht zelfs invasief. Lastig uit te leggen.

Er is ook geen reden om de gedachten te hebben, wat niet wegneemt dat ik hen gewoon heb. Leven was een stuk simpeler om ze niet te hebben.

Geef een reactie