Depressie – Ziekteverzuim

Als lijder aan depressie is de verwachting dat ik veel verzuim heb door depressie. Niets is minder waar. In 10 jaar heb ik slechts een maand verzuimd door depressie. En die niet eens aan elkaar.

Nou mag dat weinig lijken, een maand afwezig, en dat is het ook. Niettemin heb ik enkele andere redenen gehad voor langer ziekteverzuim. Die doen er niet toe. Dat ik weinig verzuim heb door depressie heeft vooral te maken met mijn neiging om niet te willen toegeven aan depressie. In het algemeen gaat dat ook. De demotivatie, of beter het gebrek aan motivatie, is vaak overwonnen op pure wilskracht. Puur de wil om niet toe te geven. Zeker toen ik Den Haag of Amsterdam werkte was dat een reden. De langere reistijd hielp ook mee. Deze gaf mij de mogelijkheid om te denken, en nare zaken van mij af te zetten. Vreemd trouwens dat men wel mag denken tijde het autorijden.

Het gaf afleiding. Het is misschien wat apart om werk als afleiding neer te zetten, maar het hielp geweldig. Afleiding in het algemeen helpt bij depressie, en daar heb ik uitgebreid gebruik van gemaakt. Het enige vervelende is dat de terugval wel eens behoorlijk kan zijn.

Kortom, aan een chronische ziekte leiden betekent niet automatisch chronisch ziekteverzuim.

Geef een reactie