Vrijheid van meningsuiting

Begin mei werd in Turkije een columnist van een Nederlands dagblad opgepakt en vastgezet vanwege het kwetsen van het Turks staatshoofd. De columnist in kwestie had het gewaagd om het staatshoofd te beschuldigen van een misdrijf. Een beschuldiging zonder enige onderbouwing. In Nederland, een van de twee nationaliteiten van de columnist, was er veel reuring om deze Turkse actie. Immers, de vrijheid van meningsuiting is zo heilig dat men nimmer iemand zou mogen arresteren om een geuite mening. De Turkse actie was, aldus deze voorvechters van het vrije woord, schandalig. Het vrije woord is absoluut, zo stelden veel van hen die moeite hadden met de Turkse actie. Het ligt in de redelijkheid dat als men zich druk maakt over de beperking van de vrijheid van meningsuiting in het buitenland, men ten alle tijde diezelfde vrijheid hier ten lande met hand en tand verdedigd. Toch?

Het blijkt dat deze redelijke aanname niet klopt. Vier recente gebeurtenissen laten zien dat zij die roepen dat men ongestraft een staatshoofd van misdrijven moet kunnen beschuldigen, vinden dat zij die een mening hebben die hen niet aanstaat, het zwijgen moet worden opgelegd.

VPRO zomergasten opent dir seizoen met een avond met gast de voorpersoon van AEL. Het is ondenkbaar, aldus de radicale voorstanders van de vrijheid van meningsuiting, dat dit voorpersoon op de Nederlandse televisie de ruimte krijgt om zijn mening te uiten. Eerder al hadden zij die hun inkomen ontlenen aan de vrijheid van meningsuiting, auteurs van boeken, al getracht om hun uitgever te bewegen het boek van de persoon in kwestie niet uit te geven, en de persoon in kwestie niet als auteur aan te trekken. Want, zo is hun idee, de meningen die de persoon verkondigt, zijn te erg om te uiten. In het kort, zij die vinden dat men ongestraft mensen van misdrijven kan beschuldigen, vinden dat andere -hun onwelgevallige- meningen onderdrukt kunnen worden. Nee, moeten worden.

In Rotterdam gaat een orthodox religieuze organisatie een schoolgebouw kopen. De bedoeling is dat in het gebouw religieuze lessen gegeven gaan worden. Uit de berichtgeving is niet duidelijk if de organisatie een volwaardige school wil beginnen, maar dat is irrelevant voor de druk die bepaalde personen en organisaties uitoefenen om te voorkomen dat de organisatie daadwerkelijk onderwijs gaat organiseren. Zij vinden namelijk date organisatie er zulke abjecte meningen op nahoudt, dat het uiten daarvan gevaarlijk is. Los van de beperking van de vrijheid van meningsuiting, worden daarbij ook de vrijheid van religie en vrijheid van onderwijs terzijde geschoven.

In de Efteling staan attracties die, volgens sommigen, racistische elementen bevatten. Daar nemen zijn aanstoot aan, en willen met de Efteling overleggen hoe de Efteling daar mee om wil gaan. Jij voelt hem al aankomen, zij die zo schreeuwen dat de vrijheid van meningsuiting absoluut is, willen de mensen die van mening zijn dat racistische attracties niet in een familiepark thuishoren, de mond snoeren en het land uit sturen.

Een andere orthodoxe religieuze organisatie die het zich tot doel stelt om homoseksuele religieuze jongeren uit hun eigen religieuze achterban te begeleiden moet, aldus sommigen die vinden dat de vrijheid van meningsuiting zo belangrijk vonden, geen subsidie krijgen om hun religieuze mening te verkondigen. Sterker er moet onderzocht worden of de betreffende organisatie eigenlijk wel hun mening in het algemeen onderdrukt kan worden.

Het is een aardig gevolg van de opvatting dat iedereen zijn of haar mening mag uiten, er meningen geuit worden die ingaan tegen die van anderen. Zelfs zo sterk soms dat de geuite mening eigen en radicale beperking van de vrijheid in houdt. Het gebruiken van de vrijheid van meningsuiting als argument om aan te geven dat de ene wel alles moet kunnen zeggen, verplicht tot het respecteren van meningen die niet overeenkomen met jouw normen en waarden. Door het opportunistisch gebruiken van het argument dat de vrijheid van meningsuiting absoluut is en dan anderen proberen het zwijgen op te leggen maakt iemand niet alleen ongeloofwaardig, maar eigenlijk een gevaarlijk persoon zonder enige retorische vaardigheden. Het roepen dat religieus orthodoxe, of bijvoorbeeld anti-racistische, meningen niet verkondigd mogen worden omdat zij niet de jouwe zijn, maakt jou tot een gedachtenfascist.

Van mij mag jij best deze inconsistent meningen verkondigen, maar reken niet op mijn sympathie voor jou, wat jij ook roept. Het gebrek aan inzicht van de consequenties van jouw opvattingen maakt dat ik vind dat jij een luie argumentator bent, mijn tijd niet waard.

Geef een reactie