Er zijn terroristen en terroristen

Mijn blik werd gevangen door een curieuze column in Het Parool. Het blijkt dat er terroristen zijn en terroristen. De ene terrorist is, zeg maar, de andere niet.

Nadat Theodoor Holman al eerder een betoog hield wat uiteindelijk leidt tot de conclusie dat wij allen IS terroristen zijn, is hij nu helemaal de weg in de retoriek kwijt, en gebruikt hij de columnaire vrijheid om zodanige quatsch te schrijven, waar zelfs ik geen touw aan kan vast knopen. Eigenlijk is het geen betoog, maar een verzameling onsamenhangende paragrafen. Wellicht heb ik de literaire trend gemist waarbij samenhang in een essay geheel wordt losgelaten.

Goed, Theodoor Holman is in ieder geval de enige vertegenwoordiger van het literaire genre dat zich het best laat omschrijven als ‘los zand pseudo-intellectualisme’, waar ik werk van heb gelezen. In het meest recente product van hem, impliceert hij dat niet alle terroristen over een kam geschoren dienen te worden. Sterker, hij impliceert dat er terroristen zijn en goede terroristen zijn. Een voorwaar opvallende conclusie, zeker van Theodoor Holman. Als er iemand hele groepen over een kam scheert is hij het wel. Een privilege dat duidelijk niet voor anderen geldt.

In dat genoemde product beschrijft Holman, na het obligate geblaat over asielzoekers en hoe die de bevolking in hoge mate duperen -alweer zo een literaire trend waar ik zelf niet aan mee doe-, zijn verbazing over de voorgenomen vervolging van een voormalig militair die nu als privé persoon bij de YPG de strijd aanbindt met IS. Volgens het OM met dodelijke afloop voor enkele tot IS behorende personages. IS, immers, zijn vuige terroristen, die met wortel en tak uitgeroeid dienen te worden. Iemand die met die ongure personages de strijd aanbindt, ik parafraseer hier Holman, verdient een onderscheiding en moet zeker niet vervolgd worden.

Voor de positie valt zeker wat zeggen, voornamelijk aan de borreltafel na consumptie van een toepasselijk grote hoeveelheid alcoholica. En alleen als wij de rechtsorde buiten beschouwing laten. Oh, en de feiten die in de hele geschiedenis spelen. Feitenloosheid is niet alleen een in opkomst zijnde literaire stroming, ook de politiek en delen van de wetenschap hebben zich inmiddels ontdaan van die boefjes van gegevens die zo lastig in betogen en redeneringen te passen zijn.

Wat Theodoor Holman vergeet is dat de, door hem nota bene in titel van het product genoemde, rechtsstaat dit soort gevechtsacties met nadruk verbiedt. Op twee gronden.

De eerste is dat de overheid het geweldsmonopolie bezit. Zij oefent dat monopolie uit door de haar ter beschikking staande diensten, namelijk, voor zover die nog bestaan dan, de Nederlandse strijdkrachten en de Nationale Politie. Het is ieder ander verboden, en zelfs medewerkers van deze diensten buiten hun reguliere taakuitvoering, om geweld te gebruiken. Het is aan de rechter om dan te onderzoeken of er sprake is van gronden waarom er geen straf op dient te volgen indien dat wel gebeurd, of te bepalen of er gronden zijn waarom het in specifieke gevallen, niet als strafbaar gedrag gekwalificeerd dient te worden. Gronden als ontoerekeningsvatbaarheid of noodweer zijn de meest bekende.

De twee grond waarop de rechtsstaat de bedoelde acties van de voormalig militair verbiedt is deelname aan een terroristische organisatie. Ook iets wat verboden is. De YGP, de organisatie waar de betreffende militair aan deelnam bij het veronderstelde plegen van de feiten waar hij van verdacht wordt, is een onderdeel van de Syrische tak van de PKK. Nu is de PKK, en al haar onderdelen, volgens de EU, een terroristische organisatie. Terroristen zeg maar.

Op basis van wat Holman beweert, moet geconcludeerd worden dat er dus goede terroristen zijn. Goede terroristen lijkt mij een met in zichzelf in tegenspraak zijnde uitdrukking. In het los zand essay van Holman wordt aan deze, toch enigszins merkwaardige, constructie geen aandacht geschonken. Als men tegen IS is, is men goed. Op gezag van het betreffende essay zou ik tegen potentiële terroristen zeggen, roep dat jij tegen IS bent dan komt het allemaal goed.

Op basis van de opbouw van het bedoelde essay komt Theodoor Holman wat verward, politieagenten die ik ken zouden zeggen psychotisch, over. In deze verbaas ik mij weer dat de hoofd- en eindredactie van Het Parool niet bij Theodoor Holman zijn langsgegaan om hun bezorgdheid over zijn gezondheid te uiten. Maar dat is een heel ander verhaal.

PS: De PKK voert strijd tegen IS, klaarblijkelijk gedogen terroristen geen concurrentie. Iets waar volgens mij kamervragen over gesteld moeten worden, door de PVV bijvoorbeeld. Het verkrijgen van een monopoliepositie op de terroristische markt is in ons neo-liberale bestuursgoed natuurlijk nooit goed te praten. De EU moet daar maatregelen voor nemen. Zo kan de EU een toezichthouder instellen, of een aparte commissaris van mededinging op terroristisch gebied.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *