Open brief aan de heer Van Haersma Buma

Geachte heer Van Haersma Buma,

Op donderdag 21 augustus 2014 deed u een verwarrende oproep om de verheerlijking van bepaald geweld strafbaar te stellen. De betreffende oproep is verwarrend daar hij impliceert dat sommige vormen van geweld wel verheerlijkt mogen, of misschien zelfs moeten, worden.

Wellicht denkt u nu dat deze open brief een flauwe grap is, maar ik verzeker u, dat is niet het geval. In deze is politieke christelijke pastorale duiding, en misschien zelfs een aanwijzing, nodig. U, in zeker opzicht de voorman van het politieke christendom in Nederland, bent daarvoor de aangewezen persoon.

U stelt dat de verheerlijking van terroristisch geweld verboden moet worden. Terroristisch is afgeleid van terrorisme, wat illegaal schrik opwekken, angst aanjagen of paniek zaaien betekent. Dit is in zichzelf een ietwat bizarre zaak, want het impliceert dat er zoiets bestaat als legaal schrik opwekken, angst aanjagen of paniek zaaien bestaat. Iets wat, zeker in de moderne christelijke theologie, op zijn zachtst gezegd dubieus is. Ieder geweld wekt schrik op, en valt derhalve onder de noemer ‘terroristisch geweld’. Het feit dat u expliciet het bijvoeglijk naamwoord ‘terroristisch’ gebruikt, impliceert dat er ook niet terroristisch geweld bestaat. En op dat punt ontstaat de verwarring.

De pastorale duiding die ik van u vraag betreft dan ook, welke vormen van geweld mogen niet en welke vormen van geweld mogen wel verheerlijkt worden? En, afgeleid daarvan, zijn er vormen van geweld die verheerlijkt moeten worden?

Laat ik de vraag, voor verscherping, toelichten met wat voorbeelden. Is het geweld dat de politie in delen van, onze bondgenoot, VS toepast naar niet de niet Kaukasische medemens verheerlijkbaar? Of het geweld van Hamas richting Israël? Of omgekeerd het geweld dat Israël toepast in de Gaza strook? Het geweld dat de Pakistaanse regering uitoefent jegens de Taliban in Pakistan, is dat in zijn geheel te verheerlijken? Of het geweld dat de Syrische regering jegens de opstandelingen, en de burgerbevolking, uitoefent, mag dat, in uw visie, verheerlijkt worden?

Op een nog lastiger gebied, lijkt mij, het geweld dat de PKK, volgens onze regels een terroristische organisatie, straks naar IS uitoefent, is dat verheerlijkbaar? En als de PKK de wapens die wij leveren straks tegen de wettelijke regering van Irak, Syrië of Turkije gaat gebruiken, mag dat dan verheerlijkt worden als zij eerst de wapens tegen IS heeft gebruikt. (Tussen twee haken, Nederland levert geen wapens, maar sommige van onze bondgenoten in de NATO wel. Militair willen wij graag geen deling in de NATO hebben, vandaar het gebruik van de eerste persoon meervoud hierboven).

U ziet, uw idee om het verheerlijken van sommige vormen van geweld roept gewetensvragen op. Vragen die een antwoord verdienen. Een antwoord dat ik aan u vraag. Niet als de persoon die het idee oppert, maar als politiek pastoraal werker.

Met de meest vriendelijke groeten,

Inekris

Geef een reactie