Censuur

Dit verhaal gaat over censuur. Het bevat ook het woord ‘porno’, dus mogelijkerwijs zal het op voorspraak van de EO en de CU over enige tijd niet meer zichtbaar zijn in uw browser.

In het land dat zich graag ‘de moeder der moderne democratieën’ noemt -het Verenigd Koninkrijk- heeft de regering vorige week, geheel democratisch buiten het parlement om, een nogal ingrijpende censuur maatregel afgekondigd. Porno, en wat dat is, is volkomen onduidelijk in de afgeroepen maatregel, zal niet meer zomaar via het internet de huizen van inwoners in het Verenigd Koninkrijk binnen byten. In een land waar men een absolute meerderheid in het parlement kan krijgen met minder dan 25% van de stemmen van het gepeupel (wellicht een idee voor Geert W. het districtenstelsel in Nederland invoeren) is het natuurlijk te verwachten dat de politiek zich in het geheel niets gelegen laat liggen aan de rechten van hetzelfde gepeupel. Nu doel ik niet automatisch het recht om porno te kijken, er is genoeg mis met de productie van porno om daar vraagtekens bij te stellen, maar het recht van de politiek om te bepalen wat u wel en niet zomaar mag zien.

Het is een soort van tweede natuur van politici, om ons te vertellen wat wij wel of niet mogen zien, of lezen, of doen. In het algemeen willen politici nogal een sterk repressief systeem van regels, voor zaken die hen, als politici, niet bevallen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Christen Unie, als in een orgastisch spel van herkenning, direct na het bekend worden van het begin van censuur in een “vrij en democratisch land”, een gelijksoortige maatregel in Nederland voorstelt.

Het voorstel, en overigens ook de maatregel in het VK, heeft zo zijn nadelen. Natuurlijk is er de vraag “Wat is Porno?”. Niet helemaal irrelevant, zeker niet voor de Christenen onder ons. Het oude testamen staat vol met verhalen, die men als porno mag betitelen. Waarschijnlijk vindt de CU dan weer, dat de Bijbel weer niet tegengehouden mag worden op internet. Verwarrend, op voorhand.

Dan is er de vraag, wat gaan wij precies censureren? Hele sites, waar men ooit in een grijs verleden een afbeelding, of tekst heeft gevonden die pornografisch is? Alleen teksten en afbeeldingen die men pornografisch vindt? En wie bepaalt dat? En wie controleert dat?

Het belangrijkste argument, tegen een dergelijke censuur is echter van fundamentele aard. Waarom in hemelsnaam alleen Porno? Het argument is dat wij de jeugd moeten beschermen. Dan zou een censuur op geweld en drugs, ook nog wel moeten denk ik. En waarom daar ophouden? Gevaarlijke ideologieën, kom filteren, op voorhand. Het lijkt wat banaal, om meteen zo uit de bocht te vliegen, maar de ervaring leert drie dingen:

  1. Politici zijn repressief van nature
  2. Als de ene repressieve maatregel kan, dan kunnen andere ook
  3. Als er repressie optreedt, is de vrijheid vertrokken.

Laat ik duidelijk zijn. Ik begrijp heel goed dat er huishoudens zijn waar men liever geen porno/geweld/islamteksten/whatever binnen wil laten halen via internet (of enig ander kanaal). Ik kan mij dan ook heel goed vinden in de mogelijkheid voor die huishoudens, hoe dwalend ik hen ook vind, om die ongewneste inhoud te filteren. Maar het moet wel een bewuste actie zijn, om deze te filteren. Anders dan CU, en de Conservatieve Partij in het VK menen, de overheid, en zeker de politiek, is niet een zedenmeester.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *