Brief

Ik kreeg een brief. Zo een ouderwetse e-mail, via een postbode. Zeg maar analoge vonkpost. Nu is dat niet bijzonder, het gebeurd wel vaker, maar deze is wel bijzonder. De schrijver(m/v) ervan claimt een universitaire opleiding te hebben gevolgd, en de opdrachtgever(m/v) van de brief meent dat hij(m/v) nimmer liegt.

Van iemand die universitair geschoold is, mag men verwachten, dat dat individu begrijpend Nederlands kan lezen. En schrijven. En, aangezien de brief klaarblijkelijk op een geautomatiseerde tekstverwerker is gecomponeerd, in ieder geval zonder spelfouten. Zonder grammaticale- en stijlfouten zou ook fijn zijn, zeker gelet op de gevolgen die enige ambiguïteit in de geproduceerde tekst grote gevolgen kan hebben voor de opdrachtgever(m/v).

Na het lezen van dit schrijven, rest mij echter slechts een conclusie, de auteur(m/v) beheerst de moedertaal zo slecht, dat het bijna komisch is. Dat zou het ook zijn, als de zaak niet zo serieus is. De opdrachtgever leeft inmiddels in een universum, of een realiteit, die ver staat van wat de gedeelde werkelijkheid tussen ons alleen is. Of de opdrachtgever(m/v) liegt de boel gewoon bij elkaar. Wat weer de gedachte oplevert, waar in de afgelopen 18 jaar heeft de opdrachtgever eigenlijk wel de waarheid gesproken.

(Stijl- en grammaticafouten hierboven, zijn opzettelijk, voor hen die de stijlfiguur sarcasme niet herkeen).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *