Niets dan goeds

Over de doden, zo wil het gezegde, niet dan goeds. En als dat strikt wordt gevolgd, dan zou een deel van dit blog niet geschreven worden. Een deel, want het goede zou blijven staan

Hij was, in de grond van zijn zijn, een goede jongen. Hoewel het leven hem niet de beste kaarten had gedeeld, wist hij toch op innerlijke kracht nog veel van te maken. Iets wat niet uit het oog verloren mag worden.

Laat ik ook maar meteen stellen dat ik veel lol met hem gehad. Ondanks verschillen van inzicht over het leven, en de maatschappij, konden wij in het algemeen goed met elkaar overweg. Ja er waren wel conflicten, maar die losten zich op.

Na het overlijden van zijn vader, ging het slechter. Hij had het goed voor elkaar, maar door het overlijden van zijn vader, klapte zijn hele leven in elkaar. Met een nimmer aflatend optimisme, probeerde hij toch weer iets van zijn leven te maken. Beschadigd als hij was, was dat niet eenvoudig. Achterdocht naar de autoriteiten, conflicten, of verschillen van inzicht, met zijn broers en zussen, maakte het niet eenvoudiger. Zijn koppigheid om nou net niet te conformeren aan de maatschappij, erg koppig was hij daarin, maakte het niet makkelijker.

En toch blijven proberen. Altijd dubieuze zaakjes, altijd grootse plannen, met dubieuze kanten. Nooit werd het wat hij wou, maar hij bleef proberen. Beetje meer dit, beetje minder dat.

Tot er iets knapte bij mij. Dat leidde tot zijn actie met een hamer op mijn hoofd. Jammer dat hij daar over moest liegen. Niet vreemd, zijn vader had hem jaren lang voorgedaan hoe men zich met liegen uit nare situaties kon redden. Maar toch jammer. Jammer ook dat hij niet daarna nog de confrontatie aandurfde, met mij, met zichzelf. Het had waarschijnlijk niets uitgemaakt, maar toch jammer.

Toen ik mijn aangifte deed, ging ik op een gegeven ogenblik met een van agenten buiten roken. Zij was verbaasd over wat ik wou bereiken; hulp voor hem. Want hulp had hij nodig.

Hij is veel te vroeg overleden, 29 jaar. Waaraan weet ik niet, maar het was veel te vroeg. Naar voor zijn zussen en broers, naar vooral voor zijn moeder, mijn ex.

Alles wat ik erover kan schrijven, loopt het risico als huichelachtig gelezen te worden. Dat is dan maar zo.

Ik wens hem vredige rust, en zijn familie alle sterkte.

Geef een reactie