Slachtoffer

Enige tijd geleden inmiddels, ben ik het slachtoffer geworden van een misdrijf. Op de details zal ik nu niet ingaan, dat gebeurt elders op deze blog. Nee, ik wil voor de internetkijkkindertjes beschrijven wat het zijn van slachtoffer betekent.

Op het ogenblik dat men slachtoffer wordt van een misdrijf, is het onweerlegbaar, dan is men slachtoffer. Laat daar vooral geen misverstand over bestaan. Mijn leven veranderde ingrijpend op dat ene ogenblik. Ineens was ik van een actief, gemotiveerd persoon, een angstig, ongemotiveerd persoon geworden. En boos, zeer boos. Hoe en waarom is mij dit overkomen, een vraag die mij zeer bezig hield, en houd.
De angst werd oncontroleerbaar. Bang om in het donker mijn huis te verlaten, iedere keer als ik wegga, de auto controleren, bang om het huis binnen te gaan, en steeds rond het huis kijken of er iemand binnen is voordat ik naar binnenga. Slecht slapen en bij ieder onbekend geluid wakker worden. Terzijde, bij vertrouwde geluiden slaap ik gewoon door. Daarnaast angst om mijn belager tegen het lijf te lopen, of zijn moeder.
Dan zijn er ook nog de zaken die herinneringen en herbelevingen oproepen, zoals de auto van de ex zien staan, en daarin mijn honden zien. Niet alleen geeft dat voeding aan gevoelens van het missen van de huisdieren, ook wakkerde het de angst aan.
Echter, slachtofferschap is ook een keuze. Natuurlijk blijf ik slachtoffer van een misdrijf, maar ik blijf verantwoordelijk voor mijzelf. Dat houdt in, controle over mijn leven terugnemen, niet naar het OM, de politie of andere instanties wijzen als daar (nog) geen reden voor is. En, meest belangrijk, actief, of zelfs offensief, worden in conflicten. Niet reactief, niet defensief, niet afwachten, maar zelf de regie nemen.
Dat inzicht, niet onbelangrijk, is denk ik, belangrijk om tot een normalisatie van mijn leven te komen. En eerlijk gezegd, dat zouden meer mensen moeten doen.

Geef een reactie