Nee, ik ben niet MIA

Lees het hele blog, er zit wat ruis op internet

Sociale media zijn, zoals de term impliceert, sociaal. Het is een manier om met moderne techniek interactie te voeren met anderen. Met de grote opkomst van sociale media is de grens tussen online en offline kennissen en vrienden niet vervaagd, maar verdwenen. Daarmee is ook de gevoelscomponent met betrekking tot anderen de men kent via sociale media ook gelijk getrokken, met die van hen die men kent uit het offline leven.

Daar zit nu ook de kneep. Ik ben geen groot gebruiker van sociale media. Ja, ik heb een facebook account, die ik zelden gebruik. Een linkedin account ontbreekt ook niet, en wordt meer gebruikt dan die van het smoelen boek. Het goochel plus is automatisch gekoppeld aan de gmail adressen die ik gebruik, maar dat gebruik ik al helemaal niet. Mijn Hyves account ligt onder een dikke laag stoffige bits. Eigenlijk is het enige sociale medium dat ik intensief gebruikte, twitter. ‘Gebruikte’ ja. Vandaag is dat tot een abrupte stop gekomen. Pats, boem, klaar.

Het meest vervelende van interactie met anderen is dat er in iedere interactie zaken gebeuren die niet fijn zijn. Meestal onbedoeld, en vaak zonder kwade intenties. Kortom, als jij met mensen omgaat, doet dat pijn. Het is ook zeker niet zo dat ik niet tegen een stootje kan. Als ik stoten uitdeel, is er alle reden om te verwachten dat ik stoten terug krijg. Stoten zijn er geweest, plaagstootjes, maar ook opzettelijk kwetsende stoten. Als ik voor iedere keer dat een tweep mij in DM uitschold, met de dood bedreigde of mij een vreselijke ziekte toegewenst heeft, een euro zou krijgen, levert dat een aardige bijverdienste op.

De interactie met anderen geeft ook plezier, en bevrediging, het is echt niet allemaal slecht, kommer of kwel. In sommige gevallen is het zelfs zo goed, dat ik open wordt over diepe privé gevoelens. Mijzelf zeer kwetsbaar opstel. Dat gebeurt weinig, als jij dat niet gelooft, pech dan, maar het is een uitzonderlijke situatie. Het risico bestaat dat in die situatie er iets gebeurt, gezegd wordt, gedaan wordt wat kwetsend is. Alleen is het dan diep en intens kwetsend. Het overstijgt bedreigingen, verwensingen en schelden, in een mate die bijna onvoorstelbaar is. Ik ben dan ook zorgvuldig in het tonen van die diepe privé gevoelens. Toch is het misgegaan.

Iemand trok de stekker er uit. Een fijne blokkade. Niet zo fijn dus, en dan zeg ik het voorzichtig. Dat deed pijn, en niet zo een klein beetje ook. En, als beledigende toevoeging na de kwetsuur, geen enkele reden hiervoor. Nul, noppes, geen enkele toelichting. Ik kan veel hebben, maar deze combinatie is niet te doen voor mij. Natuurlijk, eerst frustratie geuit. Op twitter natuurlijk, waar anders. Na de eerste schok, de meeste tweets ook weer weggehaald. Niet uit lafheid, maar omdat zij verre van eerlijk waren, en een fittie is hier niet echt gepast. Persoon geblokkeerd natuurlijk, niet als vergelding, maar omdat ik geen behoefte heb daar mee geconfronteerd te worden. Dan blijkt dat er toch wel veel mensen die ik volg, en die mij ook volgen, ook de persoon in kwestie volgen, en mee twitteren. Er lijkt geen ontkomen aan. Al die mensen verwijderen dan maar, toch? Ja, nee dus. Na als maar ontvolgen, komt er dan een tweep voorbij, waar ik wel heel erg op gesteld ben. Deze strategie gaat niet werken dus. Op dit moment is alles behoorlijk gevoelig, en met alles bedoel ik alles. Dan maar de ultieme strategie; twittervakantie. 1000 jaar, of net zo lang als nodig.

Ongetwijfeld is er een goede reden om mij te blokkeren, laat ik daar heel duidelijk over zijn. Ik ben een mens, en kan wel eens met mijn grote voeten ergens in gaan staan, wat ik beter niet kan doen. Het zou alleen fijn zijn als de beleefdheid opgebracht kan worden om dan ook te zeggen waar ik in ben gaan staan. Of niet soms?

Mocht iemand contact willen, DM kan, krijg ik een mailtje van, komt altijd aan. SMS kan, e-mail ook.

En voor jou, jij weet wel dat jij het bent, ik wens jou niets dan goeds trust me. Dat verdien jij wel.

Toevoeging 8 augustus 00:20

Met opzet treed ik niet in details over de inhoud van het kwetsbaar opstellen. Dat is namelijk iets waar ik mij kwetsbaar mee opstel, daar heb ik nu even genoeg van. Het schrijven van het bovenstaande heeft uren geduurd, al die tijd heb ik mij niet op twitter begeven. Ik begrijp echter dat er een geweldige roddel de ronde doet, als zou ik iemand, per dm, ten huwelijk gevraagd hebben. Niet alleen is dm niet de manier om iemand ten huwelijk te vragen, het zou betekenen dat ik mij dommer voordoe dan ik ben. En een stuk valser ook. Oprecht weet ik niet waarom ik geblokkeerd ben, had ik iemand ten huwelijk gevraagd, dan zou ik dat wel geweten hebben. Zelfs niet grappend heb ik dit gedaan. De diepe privé gevoelens hebben in geen enkel opzicht iets met het hart te maken en romantisch zijn zij ook niet.

1 reactie

Geef een reactie