Fans II

Enige tijd geleden schreef uw chroniqueur een stuk over zijn vaste schare fans en de opwinding die het veroorzaakte bij een fan toen zij uw chroniqueur geheel onverwacht opmerkte in het openbaar vervoer. Natuurlijk is het vleiend dat iemand geheel in een staat van extase geraakt bij het aanschouwen van haar idool, maar in zeker opzicht is het ook eng. Blijkbaar is de fan die eerder aan de internetkijkkindertjes werd beschreven, zo goed beschreven dat ergens iemand zich in haar herkende. In zichzelf is dat natuurlijk geen probleem, vaak volgt de werkelijkheid de fictie, maar in dit geval neemt het wat ernstigere vormen aan. Niet alleen dat er een individu ergens in Nederland rondloopt die zich herkent in de door uw chroniqueur bedachte fan, het betreffende individu is overgegaan tot intimidatie. Hoewel het op het eerste gezicht een gewone onschuldige reactie lijkt, zit er toch een nogal onheilspellende achtergrond in.

De reaguurder impliceert een intieme relatie te hebben met uw chroniqueur. Iets wat uw chroniqueur niet meer doet met individuen uit Den Haag, maar dat is nu even niet het punt. Het tutoyeren en de, overigens zeer slechte, imitatie van de stijl van uw chroniqueur, geven een diepere interesse dan slechts de reactie aan. Echter de anonimiteit die de reaguurder meent te moeten zoeken door het weglaten van een eigen naam, en het gebruiken van een onbestaand, fantasieloos, e-mail adres, zijn prototypische kenmerken voor stalkers met agressieve gedragingen.

Voor zijn persoonlijke veiligheid maakt uw chroniqueur zich geen zorgen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee immers. Voor de veiligheid van de reaguurder des te meer. Het gedragsprofiel voorspelt een slechte, al dan niet zelf, destructieve toekomst. Uit pure medemenselijkheid roep ik de reaguurder dan ook op ten spoedigste hulp te zoeken. Parnassia heeft echt wel een goede reputatie.

Geef een reactie