Geert en de heilige boeken

Vroeger was er de komkommertijd. De periode in de zomer dat de politici op vakantie zijn en dat het nieuws gedomineerd wordt door gesignaleerde, maar nooit aangetroffen, poema’s op de Veluwe, of door dolfijnen die zich plots in Londen bevinden. Nu is dat echter anders. nu is dat echter anders, als de meeste politici met vakantie zijn zit Geert thuis, op zolder, iedere krant en iedere internetpagina te spellen. Zoekend naar berichten waarover hij vragen kan stellen. Geert heeft namelijk de twee gouden regels van de PR van politici begrepen; iedere publiciteit is goede publiciteit en wie de meeste vragen stelt in de Kamer komt in het jaaroverzicht terecht.
In zijn ijver om zich almaar in het nieuws te wringen, heeft Geert deze zomer zeer krasse uitspraken gedaan. Hij heeft zelfs de redactie van de Volkskrant, en die naam wordt helaas steeds toepasselijker, zover gekregen dat zij een ingezonden pamflet hebben gepubliceerd. Hiermee Geert zijn, ietwat aan sommige Duitse ideologieën, ideeën eigenlijk legitimerend. De Volkskrant staat bekend als een links intellectueel blad. Daar iets in publiceren laat zien dat de auteur definitief is toegetreden tot het, selecte, gezelschap van serieuze Nederlandse denkers. Gelet op de stellingname van Geert, is deze ontwikkeling op zijn minst dubieus te noemen. Geert pleit, met het excuus van het verdedigen van de vrijheid, voor het verbieden van een boek; de Qu’ran. De Qu’ran, zo betoogt Geert staat vol met vunzigheid, zowel morele als sexuele, en zet daarmee aan tot haat, kinderverkrachting en vrouwenonderdrukking. Op die gronden moet het boek in Nederland verboden worden. Het boek moet volgens Geert net zo verboden worden als het geschrift ‘Mijn Strijd’ van Adolf.

In zichzelf is de redenering die Geert volgt niet eens slecht. Dat wat aanzet tot haat moet men verbieden. Logisch en een terechte conclusie, gelet op het strafrechtelijk verbod op het aanzetten tot haat. Toch leidde zijn betoog tot grote nationale en internationale verontwaardiging. Natuurlijk in de eerste plaats bij de groep gelovigen die de Qu’ran als hun heilige schrift zien, maar zelfs ook bij een buurtgenoot en zeer katholiek persoon als de minister van Buitenlandse Zaken, Maxime.

De redenering houdt, ook bij een nadere bestudering, vreemd genoeg stand. Vreemd, want een oprisping met zulks een interne consistentie is iets waar Geert zich zelden schuldig aanmaakt. Wat er echter niet aan klopt zit niet in de redenering, maar in de these die Geert neerlegt; de Qu’ran zet aan tot haat. In Geerts, ‘als je alle passages uit de Koran haalt die gewelddadig zijn, hou je iets over met de omvang van een Donald Duck’. Onbedoeld geeft Geert hier een inzicht in zijn psyche, welke naar Nederlandse begrippen ongekend is voor een politicus. Geert leest de Donald Duck niet. Dat is jammer, want hij heeft nogal wat overeenkomsten met de fictieve eend van Disney, maar dit terzijde. Geerts these dat de Qu’ran aanzet tot haat vanwege de inhoud van de Qu’ran is falend. Wie ooit de moeite heeft genomen om, zonder theologische of religiezue bijbedoelingen de Bijbel te lezen, weet dat de Bijbel vol staat van aanzetten tot haat, geweld en vrouwen onderdrukking. In het oude Testament worden zij die behoren bij het uitverkoren volk opgeroepen om afvalligen om het leven te brengen. Een onrecht wat pas honderd jaar voor christus in de talmoed, wordt gerectificeerd. De christelijke versie van het Oude Testament predikt overigens nog steeds broedermoord en broedernijd, pederasterie en bestialiteit. Het nieuwe testament is overigens niet veel beter. Het zet aan tot haat van bevolkingsgroepen (de rijken), het zet aan tot diefstal (de herverdeling van rijkdom is door Jezus uitgevonden, niet door Karl Marx) en mishandeling en vernieling. Toch legt Geert een verband tussen de Qu’ran en een zeker twintigste eeuw Duits boek, en niet een verband met, theologisch en historisch gezien nog juister ook, met de Bijbel.

Had Geert de moeite genomen om de Qu’ran te lezen, dan was hij verbaasd geweest over hoe vreselijk dik de Donald Duck is tegenwoordig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *