De verminderde criminaliteit

Het zal het gemiddelde internetkijkindje wellicht ontgaan zijn, maar stiekempjes is er een kleine revolutie gaande in het Nederlandse. Volgens de hoofdcommissarissen, de bazen van de politie corpora, neemt de criminaliteit af. Dit baseren zij op een dalend aantal aangiftes van strafbare feiten. In zichzelf een verheugend gegeven denkt nu het internetkijkkindje, en wellicht terecht. Echter, na een schokkende ervaring, ben ik genoodzaakt bij de gebruikte statistiek, het aantal aangiftes, een vraagteken te zetten. Zelfs heeft dit vraagteken het gevolg, dat ik vermoed dat de hoofdcommissarissen een beetje liegen, niet veel hoor, een klein beetje maar. In plaats van ‘minder’, had men ‘meer’ moeten zeggen; een foutje van slechts vier letters.

Wat is er gebeurd? Wel dat is een kort verhaal. Aangezien uw chroniqueur niet overtuigd is van een brede verspreiding van het RWW, in ieder geval niet de gehele tekst, onder de burgers, moet hij u lastig vallen met wat kleine begrippen daarin.
De eerste is dat bestuurders geen hinder of gevaar voor andere verkeersdeelnemers mogen opleveren. Een automobilist is een bestuurder en daarmee automatisch verkeersdeelnemer, een voetganger is ‘slechts’ een verkeersdeelnemer. De tweede is dat de bestuurders van motorvoertuigen extra voorzichtigheid en oplettendheid dienen te betrachten bij het naderen en passeren van zogenaamde ‘zwakke’ verkeersdeelnemers. Voetgangers zijn erg zwakke verkeersdeelnemers.

Gewapend met de wetskennis kunnen de internetkijkindertjes nu verder lezen. Op een vrijdagmiddag, niet zo lang geleden, verliet de schrijver dezes de laatste bus van het lokale station naar de vlek waar hij habiteert. Om zijn woonstulpje te bereiken dient hij een weg over te steken. Goed gemanierd, zoals immer, wordt de weg behoedzaam overgestoken. Er geldt ter plekke geen snelheidsbeperking, en de tachtig kilometer per uur welke de wettelijke maximum snelheid is, wordt door de lokale automobilisten zeker eerder als minimum dan als maximum gezien. Toen het verkeer het toeliet, en dat was redelijk snel, de meeste bewoners uit de omgeving zaten, het speelt op een vrijdag immers, net te genieten van hun post-diner alcoholconsumptie, werd de weg overgestoken. Wel kwam er van de linkerzijde een auto aangereden, maar de snelheid daarvan was zo laag, dat eerder de overzijde zou worden bereikt, dan dat de automobiel uw chroniqueur zou kunnen raken. Tenminste dat was op het moment dat de oversteekactie werd ingezet zo. Nog voor de helft van de rijbaan was bereikt door uw trouwe eerzame verteller, wijzigde de automobilist van koers, en richtte de neus van de auto op de overstekende figuur voor hem. Als zwakkere in het verkeer bedacht de voetganger zich geen moment, en keerde terug op zijn schreden. Slechts ternauwernood een onaangenaam treffen tussen de automobiel en hemzelf voorkomend. Nu kwam de automobiel uw chroniqueur bekend voor. Het minuscule deukje in de portier bij de zetel van de chauffeur kwam hem wel bekend voor, maar het model in combinatie met de nummerplaat waren duidelijke merktekens van herkenning. Deze herkenning sloot, ondanks de dubieuze reputatie van de bestuurder, enige vorm van twijfel uit. De automobilist was met opzet van koers gewijzigd.

Enige dagen later begaf de inmiddels van alle schrik herstelde voetganger zich naar het bureau van de lokale politie. Alwaar de dienstdoende ambtenaren categorisch weigerden een aangifte op te nemen. Tsja zo kan ik het ook; neem geen aangiftes op, dan worden het vanzelf minder. Er zit echter een adder onder het gras van deze justitiële denktrant. Het weigeren van het opnemen van een aangifte is een ambtsmisdrijf. Dus wat men aan de ene zijde wint, minder aangiftes, verliest men aan de andere zijde, meer ambtsmisdrijven. Het aantal pogingen tot aangifte zal, mede gelet op de tsunami van nieuwe aangiftegerechtigden, nmiet geslonken zijn, ergo is de criminaliteit niet afgenomen. Het aantal weigeringen tot opnemen zal wel zijn gegroeid, anders neemt het aantal gedane aangiftes niet af. Dat is een groei van de criminaliteit. Ergo, heren en dames korpschefs, de criminaliteit is toegenomen, mede door het aantal misdrijven wat uw medewerkers waarschijnlijk pleegt. Tijd om uw optimistische toespraken eens van een andere toon te voorzien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *