Hotels

Het zal de geregelde bezoeker van deze kroniek al zijn opgevallen; uw chroniquer heeft recentelijk niet zoveel meer geschreven. Dieperliggende zaken in het leven uwer chroniquer, zaken waar ik niet op zal gaan vanwege het emotionele karakter daarvan, zijn daar debet aan.

Nu is alles in een rustiger vaarwater gekomen, en kan ik het slagveld, als ware ik een maarschalk, overzien.

Een bijwerking van de eerder aangestipte omstandigheden is het verblijf in, al dan niet gebruikersvriendelijk ingerichte, beroepsmatige verblijfshuizen voor hen die niet in hun huis verblijven. Wat dan de aanleiding is voor een verblijf in zo een inrichting, ook wel hotel genoemd, is in het geheel niet ter zake doende overigens. Voor de internetkijkindertjes welke regelmatig het televisiewasgebeuren “GTST” kijken kennen het verschijnsel van personen welke semi permanent in een hotel verblijven. Ik zeg u dit; het klopt van geen kant.

Nu is het ene hotel zeker het andere niet, maar de onvoorwaardelijke luxe, waar veel hotelgasten in GTST van kunnen genieten, voor een betaalbaar tarief, is natuurlijk uit den boze. Voor dat geld kunnen de karakters veel beter een duur huis huren, dan in een hotel verblijven.

De werkelijkheid is eigenlijk als volgt. Een kamer met alle gewone gemakken, een radio, meestal een werkende televisie, een badkamer soms met bad, en een bed. Zoals gezegd, het ene hotel is het andere niet. Nu is het hotel waar ik recent verbleef, wel het dieptepunt. Een kamer, met een niet werkende televisie. Een raam wat niet open kon, een keuken waar Herman Den Blijker nog behoorlijk wat herrie kan maken -en het is eerder geluk dan wijsheid dat uw chroniquer niet een ernstige voedselvergiftiging heeft opgelopen- en personeel dat een uitstraling heeft welke de gast zeer doet denken aan rechtszaken en andere conflictsituaties. De grap is wel dat men hier nog behoorlijk veel geld voor moet neertellen.

Gelukkig ben ik daar nu weg, en verblijf ik inmiddels in een veel comfortabeler situatie.

Vreemd genoeg lag het bedoelde hotel in een uithoek van ons land waar ik nog nimmer van gehoord had, maar waarvan de naam menig CU ministers hart sneller doet kloppen. En precies dat dorp komt zomaar in het nieuws omdat men daar politiehonden heeft. Vreemd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *