Head On Crash

Het is, tot mijn grote spijt, erg rustig gebleven na de aankondiging van het aanbod. Dit ligt niet, helaas, aan het hard werken aan bijdragen voor het log van de aanbieder. Neen, een minder esoterische en meer fysieke reden ligt hieraan ten grondslag.

Ik maak, dat zullen de internetkijkkindertjes natuurlijk best wel weten, veel met computers. Voor hen die deze bekentenis als een zelfevidente waarheid beschouwen, immers iedereen werkt toch al hun hele leven met computers, even het volgende. Ooit in een grijs en bijna vergeten verleden, zo rond 1990, was het werken met computers voorbehouden aan de happy few. Gelukkig ben ik een van de few, maar het verschijnsel van computer is niet altijd zo uitgebreid aanwezig geweest in onze samenleving als nu.

Nu zijn computers zeer fijngevoelig. Zij bezitten, anders dan u wellicht denkt, wel degelijk emoties. En hebben dan ook wel een zeer rechtlijnig karakter. Zo rechtlijnig, dat als er ook maar een bitje dwars ligt, zij acuut dienstweigeren. Overleg met een vakbond, heeft niet echt zin. Hoewel computers in hoge mate georganiseerd zijn, is er niet sprake van een vertegenwoordigend orgaan. Nee, een uitgebreide diagnostiek, ja de computer moet naar de dokter, is een beter middel.

Mijn zeer fijngevoelige computer heeft onlangs de geest gegeven. Nu is zij weer tot leven gewekt, maar eer alles weer terug is, is een ingewikkelde klus, maar wel met een groot succes, afgerond. Groot succes, maar niet compleet. Sommige zaken zijn voor immer verdwenen in het zwarte gat van de vermiste bitjes. Een weinig rouw om deze vermiste bitjes is wel aanwezig, maar wel is er de realiteit, dat deze nimmer meer gezien zullen worden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *