Pars Pro Toto

Voor de reeds op een rijpere leeftijd zijnde internetkijkkindjes zal de titel, wellicht zelf weemoedige, herinneringen aan de middelbare schooltijd opleveren. Voor de internetkijkindertjes die het genoegen van een goed onderwijs in de moedertaal ontberen, pars pro toto is een stijlfiguur in de taal waar een deel van iets gebruikt word als aanduiding voor het geheel. Een goed voorbeeld hiervan is het woord ‘huis’. Doorgaans bedoelen wij daar de directe woonomgeving van ons heefdverblijf mee, met dus de tuin, balkon, garage en dergelijke. Dit terwijl het zelfstandig naamwoord alleen verwijst naar de constructie, van hout, beton of andere materialen, waar wij in verblijven als hoofdverblijf.

De, tot voor kort door mij zeer gewaardeerde, schrijver Leon de Winter, en als ik schrijver schrijf dan bedoel ik ook schrijver. Ik hoor niet bij de groep van mensen die iemands mening als evangelisch en serieus beschouwt, louter en alleen omdat zij of hij de taal zo mooi weet te gebruiken, maar dat terzijde. Leon de W. dus heeft echter in een column in de elsevier, en die zijn daar zo trots op dat de column op hun website staat om te lezen een geheel nieuw gebruik van pars pro toto geïntroduceerd. Leon de W. gedraagt zich als de gemiddelde onderontwikkelde Nederlander, welke net als uw chroniquer van een goed Joodse afkomst is overigens, door een onjuiste opsomming van gegevens te geven, deze eerst via een contradictio in termines aan een deel van een gelovige groep wereldbewoners toe te schrijven om vervolgens dit deel van de groep tot exemplarisch voor de hele groep te verheffen, en dus de onjuiste stellingname van toepassing te verklaren op de hele groep.

Nu heb ik niet de illusie dat Leon de W. zoch onledig houdt met het lezen van vlugschriften welke kritiek op zijn uitlatingen bevatten, zijn ego is minstens zo groot als dat van die andere foute schrijver Harry M., maar om het toch ook voor hem begrijpelijk te houden, zal ik het even toelichten. De Winter stelt, en dit is nog juist, dat de IRaanse president zich in niet mis te verstane termen over Israël uitlaat. Dat deze uitlatingen erg negatief zijn, mag in het huidige Nederland niet een groot probleem zijn, sinds de gewelddadige dood van de cineast, en ook hij was een creatief mens die zijn mening over wereld zaken plots serieus genomen zag worden, Theo van Gogh is de vrijheeid van meningsuiting schier onbeperkt. Dat geld dan overigens wel alleen voor ons welgevallige meningen, want de mening van de Iraanse president over Israël, of die van de Arabische bevolking over spotprenten zijn schijnbaar afkeurenswaardig. Zo afkeurenswaardig dat deze mening met wortel en blad uitgeroeid moet worden.

Leon stelt dus dat de Iraanse president, gelet op zijn opvattingen over Israël, een antisemiet is. Hier gaat Leon de fout in, al ziet hij dat zelf niet. Vervolgens dendert zijn redenering verder, en zijn Islamieten met een negatieve opvatting over Israël fascistisch. En zo dendert hij door, met een volkomen aan de enigzins vernauwde belevingswereld die een Jood van zijn statuur toch ontgroeid zou moeten zijn; in de Joodse traditie zijn leren, wijsheid en tolerantie belangrijke begrippen, al komen die slechts weinig naar boven. Die andere Winter, van een Ander Joods geluid, wordt veel te weinig aan het woord gelaten hierover. Leon dendert dus door, met een bij elkaar gefantaseerde Islamitische theologie, waardoor nu alle Islamieten niet alleen fascisten zijn, maar ook antisemieten.

Klaarblijkelijk zat Leon goed op zijn stoel. Na de door hem uitgevoerde theologische wijzgingen in de Islamitische leer, lijkt hij ook de spreekbuis van George W. B. te zijn geworden. Zonder dat LEon enig bewijs hierover aanlevert, beschuldigd hij IRan ervan dat zij kernwapens willen maken. Dat kan natuurlijk niet, alleen de Israelies mogen een nucleair wapen bezitten. Er zouden namelijk wel eens mensen kunnen zijn die net de Islam als de grote samenzwering zien, maar het internationaal Jodendom. En hoe kan men zich daar beter tegen wapenen dan met een nucleair wapen?

Mijn stelling dat Iran in het geheel niet bezig is met ontwikkelen van een nucleair wapen, baseer ik op de uitlatingen van het IAEA. George W. B. blijkt namelijk onbetrouwbaar; de kernwapens van Saddam bleken immers niet te bestaan.

Leon, doe ons, Nederland en vooral jouzelf een plezier, en ga een roman schrijven die ‘Spoorloos’ overtreft.

PS: Let wel op je stijfiguren, want de laatste is om te huilen.

Geef een reactie