Dialogue Intérieur

Bianca: “Zeg, internetschrijfmeneer”.
GekkeJasper: “Ja, Bianca, wat is er?”
Bianca: “Ik wou wat vragen, als dat mag.”
GekkeJasper: “Natuurlijk Bianca, ga je gang.”
Bianca: “Nou, waarom doet u zo naar over mij?”
GekkeJasper: “Naar, hoe bedoel je?”

Bianca: “U laat mij als maar vervelende dingen denken en voelen. Daar wordt ik verdrietig van.”
GekkeJasper: “Maar lieve kind, als jij er verdrietig van wordt, en ik schrijf daar over, dan doe jij dat toch zelf. Daar moet jij mij niet de schuld van geven.”
Bianca: “Maar zonder u besta ik toch niet?”
GekkeJasper: “Natuurlijk wel lieve kind. Jij bestaat bij al die internetkijkkindjes die over jou lezen. Daar heb jij mij niet bij nodig.”
Bianca: “Maar als u niet over mij schrijft, dan lezen de internetkijkkindjes niet over mij. Dan besta ik dus niet.”
GekkeJasper: “Nu wil je dat ik over jou schrijf, maar als ik over jou schrijf, dan vindt je het niet leuk.”

Bianca: “Nou je kan natuurlijk leuker over mij schrijven.”
GekkeJasper: “Hoezo leuker? Je bent nou eenmaal niet leuk, of je dat nou leuk vindt of niet.”
Bianca: “Maar je schrijft eigenlijk alleen maar vervelende dingen over mij. Dat ik spullen van mijn moeder jat, dat ik lui ben, dat ik graag aandacht wil, dat ik van de flat af spring.”
GekkeJasper: “Hoho. Je springt niet van de flat af. Dat verbied ik. En de rest, wou je dat ontkennen? Ben je zo laf, dat je niet eens voor je gedrag verantwoordelijkheid neemt? Woon je in de provincie of zo?”
Bianca: “Ja dat is ook zoiets. Ik woon ineens in een flat, dat wil ik niet.”
GekkeJasper: Zucht. “Je bestaat alleen maar omdat ik over je schrijf. Dat geldt voor al mijn stukjes. Als ik het schrijf, komt het uit mijn brein; jij ook. Wat wil je nu?”

En Bianca hangt op

1 reactie

Geef een reactie