Te gek

Eigenlijk is het te gek voor woorden. Er klagen mensen dat ik “smadelijk” en “lasterlijke” logjes zou schrijven, terwijl zij zelf, onder de vermeende vrijwaring van de titel “gerechtelijk stuk”, de meest vuige, vunzige, lasterlijke en smadelijke opmerkingen over mij en mijn betere wederheflt denken te kunnen maken.
Uit een misplaatst gevoel voor respect zet men die gewraakte teksten off-line, terwijl zij geen drraadje respect in het vege lijf hebben.

En dan zien zij dingen, met hun eigen ogen, jawel, hun eigen ogen, niet die van de buren, en ook niet met goed werkende ogen, neen die van henzelf. En gaan zij met grote passen over de grens van het betamelijke.

Tegen hen zeg ik: Sue and be damned, of eigenlijk stikt in uw leugens en verdwijn, uitschot der menselijke beschaving. (met dank aan Eduard D.D.) Of het sterkst: Flikkert toch op joh, gaat een paard pesten, dan kunnen jullie wel tenslotte.

(zo dat lucht op…)
Met natuurlijk excuses aan alle zachte en lieve internetkijkindertjes, die er ook niets van snappen.

Geef een reactie