Een literair cadeau

Het is, zo zal het oplettende internetkijkkindje al reeds opgemerkt hebben, de dag waar op ik jaren geleden hooggeboren ben. Hooggeboren, want de kraamafdeling was op de derde of vierde verdieping van het ziekenhuis. Vreemd genoeg hebben wij het in Nederland dan niet over een geboortedag, zoals onze Ooster- en Westerburen wel doen, maar over verjaardag. Ongetwijfeld is dat een overblijfsel uit de Franse tijd.

Nu is het een goed gebruik dat anderen de jarige feliciteren met de prestatie om weer 365 dagen te overleven. Eens in de vier jaar is het zelfs 366 dagen. En overleven is in deze wereld vol van terrorisme, geweld, belastingen en andere levensbedreigende zaken inderdaad een prestatie van formaat, zelfs als men in een “beschaafd” land als Nederland woont.

Soms, als het verjaardagsfelicitatiekindje draagkrachtig genoeg is, gaat de felicitatie gepaard met een gift, ook wel bekend als cadeau. In veel gevallen is de bijkomende onderliggende boodschap daarbij ‘kijk eens wat een duur cadeau ik voor jou hebt gekocht, doe mij dat maar eens na’. Er zijn echter ook cadeaux welke oprecht bedoeld als ondersteuning van de felicitatie. Dan heeft het verjaardagsfelicitatiekindje goed nagedacht over de gift, stad, dorp, land in internet afgezocht naar een gepast pakje met inhoud.

Heel soms zelfs gaat een verjaardagsfelicitatiekindje zover dat zij of hij zelf een cadeau maakt. Een uiting van de diepe band tussen de verjaarder en de gever, en een uiting van de (pogingen tot) creativiteit van het verjaardagsfelicitatiekindje.

Via de TPG vermocht ik, gisteren reeds, een tweetal cadeaux uit die laatste categorie ontvangen. Natuurlijk speel ik de eerlijke jarige, en heb pas vandaag deze wondertjes van creativiteit uit hun verpakking gehaald.

Het moet van mijn hart, ik ben diep, en dan ook zeer diep, geraakt door de pennenvruchten welke zij mij hebben doen toekomen. Zulks een fantasierijke geest heb ik nimmer achter hen gezocht. Ondanks het verwarren van metaforen, het maken van talloze spelfouten, de poging tot het opzetten van een geheel nieuwe grammatica, is het vermakelijk leesvoer. Hier zal ik zeker uren en uren, nee dagen en dagen plezier van hebben.

Triest is wel dat de auteurs van de pennenvruchten menen dat zij iets hebben opgeschreven wat in het rijk der werkelijkheid behoort, maar ja men gaat een gegeven paard nou eenmaal niet in de mond kijken.

Geef een reactie