Landsbelang

Het is natuurlijk vreselijk belangrijk. Harry P., hier ten lande beter bekend als Jan-Peter B., zit iedere week de vergadering van Neerlands apartste bestuurders voor. Dit beraad, in kringen van Staatsrechtsgeleerden ook wel “kabinetsberaad” genoemd, placht zich te buigen over zaken van nationaal belang. Bijvoorbeeld, wat heeft opperpenningmeester Gerrit Z., zeker geen dief van de eigen portemonnee, nu weer gezegd tegen de beeldbuiskkijkkindertjes, of wat heeft opperchauffeur Alexander P. deze week gedaan om zich op de voorpagina van de Telegraaf te werken.

Gelukkig hadden zij deze vrijdag iets erg belangrijks te doen. Er was een telegram van Wim en Max binnengekomen. Natuurlijk moest Jan-Peter dit lezen, want Wim zou wel eens zijn nieuwe baas kunnen worden. “Kijken naar die OS”, luidde het telegram.

Cipier Rita V., die bij het zelfde jongensclubje zit als Gerrit, maar toch veel meer ballen heeft en daarom bij het jongensclubje mocht als meisje, verzorgde nog even lekkere warme chocolademelk. Gemaakt van goudeerlijke chocolade, ergens in den vreemde geplukt door een arme sloeber die Rita vorige week nog hoogst persoonlijk als slaaf had overgedragen aan een stel bazen met nog minder geweten dan Rita.

Eindelijk na een lange middag kijken gebeurde het. Bob de Jong haalde goud op de tienduizend meter schaatsen. Van plezier gaf Piet Hein D. wat slagroom op de chocola.

Nederland stuurt militairen naar Afghanistan, en Jan-Peter stuurt een felicitatie aan Bob. Ligt het nou aan mij, of zijn de verhoudingen een beetje zoek?

Geef een reactie