Het scheppende proces, in minder dan 7 dagen

Het zal niet onopgemerkt zijn, en ik heb er zelf ook al eerder een logje aan besteed, ik zit in een grote crisis. Het creatieve proces is ernstig verstoord. Nu is mijn creatieve proces wel wat complex. Het staat bol van de randvoorwaarden, procesuitvoeringen en natuurlijk heeft het behoefte aan goede invoer.
Als er dan in de omgeving zaken zijn die de volle attentie vragen, zoals werkgevers, advocaten, dagelijkse beslommeringen en wat dies meer zij, en als dan, tot overmaat van ramp, ook nog de hoofdpersonen uit mijn schrijverbrij zich met de inhoud en vorm van het schrijvenbrij wensen te bemoeien, dan is de boot aan.
Nu moeten de hoofdpersonen zich er niet mee bemoeien. Zij zijn ontstaan in mijn hoofd, een schim van mijn verbeelding, en ik heb het liefst dat zij zich gewoon gedragen zoals ik hen wil beschrijven. Het is natuurlijk een apart teken als men van de personen die men bedacht heeft gaat dromen, of zelfs dat men zich die voorstelt als bestaande entiteiten, maar geloof mij, dat gebeurt.

Wat echter bovenal het creatieve proces danig heeft laten ontsporen, zijn echte mensen. Laat ik even in het midden of de kwalificatie “mensen” op hen van toepassing is, het is de omschrijving welke algemeen gedeeld wordt. Echte mensen dus, lezers van mijn weblog. Mijn zo geliefde internetkijkindertjes. Het betreft ook lezers, niet reageerders of andere webloggers, nee lezers. Als zuivere consumenten, consumeren zij mijn weblog. Vervolgens menen zij, dat zij met mijn weblog aan de haal kunnen gaan. Groot was dan ook mijn verbazing, toen ik bemerkte dat deze lezers, zonder enige scrupule, mijn schrijverijen gebruikten om ons, mijn betere wederhelft en ik, in een zeer onaangenaam daglicht te stellen. Zware woorden werden hierbij niet geschuwd, en zelfs vooraankondigingen van vervolging en andere onaangename zaken vonden zij passend om de zwartmakerij mee te ondersteunen.
“Ikke niet van de bange zijn” zou Klukkluk zeggen, en in deze volg ik hem helemaal. Alleen het heeft wel een grote, zeer onaangename, invloed op mijn creatieve proces. Het plezier in publiek schrijven is danig verdwenen geweest. Natuurlijk ben ik mij er van bewust dat alles wat hier staat, in principe door een ieder gelezen kan worden. De gedachtensprong die echter gemaakt moet worden om aan te nemen dat het over iemand gaat, is mij echter vreemd. Temeer daar men zegt dat zij niet zijn zoals beschreven -logisch het gaat over niemand, een idee dat bovenin nog eens wordt bevestigd- en dat dus het geschrevene met wortel en al dient te worden uitgeroeid. Vreemd, erg vreemd. nogmaals het gaat niet over de lezer.
Ik heb dan ook besloten om mijn creaties toch maar weer te gaan creëren. Vol verwachting wacht ik de dagen dat ik ook deze log, met de nodige minachting voor het recht van de auteur, ook in afgedrukte vorm tegenkom.

Geef een reactie