Druk en zo

Nu de laatste dagen van het jaar zijn aangebroken, stapelt de drukte zich op. Gelukkig zijn alle boodschappen binnen, dus hoeft Bianca zich geen zorgen te maken over de voorspelde slechte weersomstandigheden. Vet kans dat het openbaar vervoer het af laat weten met al die kou, en oliebollen bakken doet zij zelf wel.
Alleen, met wie moet zij nou het nieuwe jaar in gaan? Patrick is weer naar huis en Bert neemt zijn mobieltje niet op. Zoals wel vaker brengt MSN uitkomst.
Tot haar grote ergernis, is er niemand die zij kent online. Zo kan zij toch niemand uitnodigen.
Dan maar bellen. Kost wel meer geld, en met de geplande uitbreiding van haar kleine gezinnetje -nu nog een eenpersoonshuishouden- moet zij iedere eurocent vier keer omdraaien, maar alles beter dan met Oudjaar alleen zitten.
Zes telefoontjes later, en nog steeds heeft Bianca geen gezelschap gevonden. Zij moet nog veel doen, maar alles loopt nu spaak. Niemand om haar juwelen, van drie generaties, van haar overgrootmoeder, van haar grootmoeder en van haar moeder geërfd, te bewonderen. Nou ja, haar moeder heeft die juwelen natuurlijk geërfd, maar Binca heeft ze in haar bezit. Haar moeder is niet dood, maar voor Bianca wel, dus eigenlijk heeft zij wel recht op de erfenis.
Met de moed der wanhoop belt zij Dirk dan maar, misschien wil hij nog wel met haar naar een feest in de stad. Neemt zij wel een extra Seroxatje.

Geef een reactie