Amsterdam en de vrijwilligers

Ik ben, het zal mening internetkijkkindje verbazen, oud genoeg om mij te herinneren hoe vroeger sneeuw geruimd werd. Het was in die dagen gebruik dat iedere gemeente een afdeling reiniging had. Die afdeling deed niet alleen zaken als het huisvuil ophalen, maar ook spannende zaken als de straat schoonmaken, en ja ja, zout, pekel of zand strooien als het glad werd. Daarnaast waren medewerkers van de afdeling reiniging belast met het wegschuiven van sneeuw op voet-, fiets- en automobielpaden waar de burger niet hoefde te vegen.

In de jaren van 70 en 80 van de vorige eeuw hadden wij een stel mensen die zich, gevoel voor humor hadden zij, het Kabinet Van Agt-Wiegel, of voor de PVV stemmers onder U, Wiegel-Van Agt noemden. Zij waren van mening dat het foute rode kabinet Den Uyl veel te weinig geld voor het bedrijfsleven reserveerde, en gingen met een drift geldstromen verleggen van nuttige zaken naar armlastige bedrijven zoals Shell, RSV, SHV, AMRO Bank (die bestond toen nog ja) en natuurlijk het zeer armlastige DSM. De burger, en in de visie van het CDA en de VVD is de burger er voor de staat, en niet de overheid voor de burger, -een wat aparte interpretatie van de oorlogshitser Kennedy, maar dat terzijde- zou veel minder van de overheid krijgen en mogen verwachten. In dat kader werd ook de rijksbijdrage aan het gemeentefonds met bijna 50% gekort. Dus moesten de gemeenten bezuinigen, opdat de in hun stad gevestigde bedrijven, op kosten van de belastingbetaler nog vettere winsten konden maken en nauwelijks enig geld van die winst afdragen aan de overheid. In hun drift om de heren Van Agt (katholiek jaja) en Wiegel (crypto katholiek jaja) te bevredigen, vandaar het belang van hun religieuze achtergrond, bezuinigden de gemeenten alsof hun leven er vanaf hing. Natuurlijk bezuinigden zij vooral op de diensten aan de, wel belasting betalende, burger. Immers de massaal belasting ontwijkende bedrijven moesten zwaar ontzien worden, zij zouden toch zomaar iets minder vette winsten kunnen gaan maken, stel je voor.

Een van diensten die universeel bijna werden opgeheven was natuurlijk de reiniging. De burger kan best zelf wel iets wegbrengen, de stoep vegen of anderszins iets opruimen. Zelfredzaamheid was de gedachte. En dat sneeuwruimen, ach de laatste elfstedentocht, toen nog in 1963, was nog toen Hansje Wiegel bijna incestueus de moedermelk uit de borst van zijn moeder dronk. Zulke winters, ach die krijgen wij nooit meer.

Tot 2009, en 2010. Sneeuw, zoals nimmer tevoren. In ieder geval niet sinds 1963. Paniek. Wie ruimt die sneeuw op, opdat de hoge heren van het bedrijfsleven niet hun tere benen zouden breken, werd een heet politiek hangijzer. Gelukkig, de VVD, de hoeders van al wat rijk genoeg is om enige belasting in Nederland te ontwijken, had de oplossing. Zij stelden voor bijstandsuitkeringtrekkers geheel verplicht vrijwillig de sneeuw op te laten ruimen. Een briljant plan.

Het vraagt namelijk om meer. Waarom zouden wij alleen de taken van de voormalige stadsreiniging door deze luie uitvreters zonder enige compensatie laten doen? Kieper alle ambtenaren er uit, geef ze een bijstandsuitkering en laat ze vervolgens hetzelfde werk doen voor aanmerkelijk minder geld. Minister Hillen van defensie, van het CDA maar ja die willen zeker de PVV en de VVD oraal tevreden stellen, houdt er in zijn plannen voor het militair personeel al rekening mee. Loonsverlaging, geen toeslagen meer, de komende jaren geen extra’s, lijkt al op deze gedachte te zitten. Door de loonsverlaging omzeilt hij zelfs het ingewikkelde ontslagrecht. Nog briljanter dan het eerdere plan.

In 2012 is er geen enkele overheidsmedewerker meer. Iedereen die iets doet voor de overheid is verplicht vrijwilliger. Van het geld dat wij daarmee uitsparen kunnen wij wel honderd winstmakende bedrijven steunen. Wat zeg ik, duizenden, zo niet honderdduizenden. Eindelijk licht voor de economie.