Het kan het oplettende internetkijkkindje niet ontgaan zijn, er is rumoer ontstaan over openbaarmakingen op Wikileaks.Voor hen die alle commotie gemist hebben -lees ook eens een nieuwssite online zou ik zeggen- een kleine recapitulatie. Zij die al weten wat er aan de hand is, vlieg gerust al naar de derde paragraaf.
Wikileaks is een website waar met enige regelmaat stukken worden geopenbaard die de eigenaar van de betreffende stukken liever geheim had willen houden. Het betreft dan niet alleen overheden, die informatie per definitie niet wensen te delen met de bevolking, maar ook bedrijven die geheimpjes hebben. In het verleden scoorde Wikileaks onder andere met stukken en films over de toestanden in de Abu Graihb gevangenis in Bagdad en een, inmiddels wereldberoemd, film over het vermoorden van onschuldige Afghaanse journalisten en hun kinderen. Het kan de oplettende internetkijkkinderen niet verbazen dat de betreffende site, niet echt gewaardeerd wordt door de 192 regeringen, die deel uitmaken van de VN. Ook niet de door regeringen welke niet zijn aangesloten bij de VN trouwens.
Met de recente publicatie van diplomatieke stukken van de Verenigde Staten van Noord-Amerika, lijkt de Wikileaks een zeer gevoelige snaar te hebben geraakt. Niet alleen bij de VS, maar ook bij tal van andere landen en instellingen. De originele website, Wikileaks.org, is op het moment van schrijven niet in de lucht, en in rap tempo roepen financiële instellingen om het hardst dat Wikileaks niet meer gebruik kan maken van hun diensten, daar Wikileaks de Algemene Voorwaarden van de betreffende instelling overtreedt. Apart, want dezelfde instellingen doen met het grootste gemak zaken met wapenhandelaren, drugsbaronnen en pedopornomakers; klaarblijkelijk overtreden die indivduen of instellingen niet de algemene voorwaarden.
De meeste openbare woede richt zich expliciet tegen de oprichter van Wikileaks, Julian Assange. Niet alleen een dubieus aanhoudingsbevel van Zweden wordt gezien als een internationale samenzwering tegen Assange, er wordt ook opgeroepen tot het begaan van zware misdrijven tegen Assange. Zo meent een VS-politicus, dat Assange de doodstraf verdient, bij voorkeur zonder proces. Ook de persoon die er van verdacht wordt de gegevens aan Assange te hebben gelekt, verdient volgens sommigen de doodstraf.
Dit rumoer is opmerkelijk. Om een aantal redenen:
- Het is apart dat de westerse wereld, die zo prat gaat op openheid en transparantie, met zoveel verve iets onder de pet wenst te houden. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, zolang het een mening blijft en niets met de werkelijkheid te maken heeft. De angelsaksiche uitdrukking, ‘freedom of speech’, maakt dit onderscheid niet, maar Wikileaks valt duidelijk ver buiten deze vrijheid.
- Alleen al het rumoer maakt een aannemelijke ontkenning niet mogelijk. Waarom schreeuwt men zo hard, als de stukken verzonnen zijn? Op zich is dat namelijk nog niet eens zo een vreemde gedachte. Het gaat om 250.000 stukken, welke -laat ik eerlijk zijn- in een zeer laag tempo op de site terecht komen. Het gebezigde Amerikaans is ook niet van zo een standaard dat men denkt dat het echt betrouwbare stukken betreft.
- Hoe geheim de stukken ook zijn, er staat niets in wat niet al algemeen bekend was, of wat niet een algemene denktrant bevat. Dat Rusland een maffiastaat is, is een stelling die Republikeinen al jaren roepen. Dat daar nu een ambassade stuk uit Moskou, uit de periode Bush nota bene, is dat precies die stelling bevat is niet verwonderlijk. Het omgekeerde, dat zou nieuws zijn
Het enige dat de huidige reuring bewerkstelligt is dat er nu wel een grond is gevonden voor internetcensuur door de open en democratische overheden. Politici met kennis op gebied van openheid, bijvoorbeeld Jeanine Hennis-Plasschaert, zullen nu hun natuurlijke impuls om het stemvee dom te houden moeten onderdrukken, willen zij hun geloofwaardigheid niet verliezen.
Sorry, the comment form is closed at this time.